Dec 26, 2006
แฮ่มมมมม ในที่สุดก็ได้ฤกษ์อัพบล็อคกะเค้าซะที หลังจากที่ดองมาเป็นเวลานาน ผ่านมาเกือบเดือนเพิ่งมีโอกาสได้เล่าเนี่ยแหละ
เขียนหัวข้อเอนทรี่ว่า TVXQ Party Party จริงๆก็คืองาน TVXQ 3rd Anniversary & Xiah and Hero Birthday Party with Cassiopeiaนั่นเองฮ่ะ
หลังจากเก็บกระเป๋าตีตั๋วขึ้นเรือบินมายังประเทศเกาเมื่อสองวันก่อน ในที่สุดวันที่รอคอยก็มาถึงซะที สองป้าเตี๊ยมกันเรียบร้อยว่าจะตื่นเมื่อไหร่ ออกจากบ้านกี่โมง ขึ้นรถไฟสายไหน บลา บลา บลา เป็นที่เรียบร้อยก็เข้านอนด้วยความตื่นเต้น ตื่นมาอีกทีเจ็ดโมงเช้า ออกจากบ้านแปดโมงกว่าๆ ขึ้นรถไฟได้ก็นั่งไปลง Olympic Arena ถึงตั้งแต่ยังไม่ 10 โมงดีนั่งเล่นเดินเล่นชมความอลังการของสนามกีฬาโอลิมปิกจนใกล้ 11 โมง เวลานัดที่ประกาศไว้ในเว็บของเอสเอ็ม เราเริ่มใจเสียเพราะไม่เห็นวี่แววว่าจะมีงานอะไรเกิดขึ้นที่นี่ ไม่เห็นเงาของเด็กๆแคสสิโอเปียซักกะคน มีแต่เหล่าอาจุมม่าเดินกันให้ควั่ก ก็อาจุมม่าที่ไหนจะมาดูทงบังกันล่ะวะนี่ ถามไปถามมาได้ความว่างานจัดขึ้นที่ Olympic Park ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่ หวิดจะไม่ได้ไปซะแล้วกรู เลยรีบโดดขึ้นรถไฟไปทันที แล้วก็ค่อยใจชื้นขึ้นหน่อยเพราะเห็นเด็กรุ่นราวคราวเดียวกัน(!?) เดินถือถุงทงบังขึ้นมา นู่นก็ใช่ นี่ก็ใช่ อาาาาาาา ไม่หลงแน่แล้วกรู
พอไปถึงก็จ้ำกันใหญ่เพราะมันเลยเวลานัดมาแล้ว เดินกันมาเกือบกิโลก็เห็นเต็นท์สีขาวสามหลังตั้งอยู่ลิบๆ เป็นบู๊ทลงทะเบียนนั่นเอง เหมือนขึ้นสวรรค์กันเลย(เฉพาะแค่ตอนนั้นนะ) คนยังไม่เยอะเท่าไหร่ ของเราเป็นอันกลางสำหรับ Oversea fans, non-cassiopeia ก็เลยไปต่อแถวอยู่หลังคุณหญิงคุณนายชาวยุ่นเค้า มองเข้าไปในบู๊ทเห็นสต๊าฟจากเอสเอ็มกะลังเริ่มจัดของกันอยู่ เพิ่งจะมาจัดของตอนนี้เนี่ยนะ!!! แล้วให้ตูแหกขี้ตาตื่นมาแต่เช้าทำไมฟระ ก็นั่งรอนอนรอกันไป จนสามชั่วโมงให้หลังถึงได้เริ่มรีจิสกัน เฮ่ออออ (ตอนนั้นยังมิรู้ฤทธิ์ของการ line up รอแค่สามชั่วโมงทำมาเป็นบ่น) แอบมองชาวบ้านเค้ารับของแจกกันแล้วป้าก็แอบอยากได้ เพราะกะว่าตัวเองคงไม่ได้กะเค้าหรอก ก็พี่เล่นประกาศไว้ในเว็บหราตัวเท่าหม้อแกงว่า 'ถ้ายูไม่ใช่แคสสิโอเปียก็อย่าหวังจะได้ special gift ซะให้ยากเรยยยยย' แต่พอถึงคิวเรา อ้าว ก็ให้ตูเหมือนกันนี่หว่า หรือเจ๊แกจะลืม เลยทำเนียนรับมาซะงั้น (สรุปว่าเค้าแจกทุกคนฮ่ะ)
หลังรีจิสเสร็จก็มีคุณพี่การ์ดท่านนึง (พูดถึงด้วยความเคารพเพราะยังต้องเจอเจ๊แกอีกหลายงาน) เดินมาบอกว่า "พ๊อลโล่วมี พ๊อลโล่วมี" กะเหรี่ยงมองหน้ากันงงแล้วก็ถึงบางอ้อ อ่ะค่ะ พ๊อลโล่วก่อพ๊อลโล่ว ก็เดินตามกันไปอย่างว่าง่าย คุณพี่พาเดินไปนั่งรอต่อที่สนามหญ้าแห้งด้านหลังบู๊ทนั่นแหละ
ได้ข่าวว่างานเริ่มสองทุ่ม !?
เราได้รีจิสเป็นกลุ่มแรกๆก็เลยได้มารอก่อน รอจนฟ้าเริ่มมืด ลมเริ่มแรง อากาศเริ่มหนาวมั่กมั่ก(นี่ยังเบาะๆ) จากสวรรค์ก็กลายเป็นนรก(ที่หนาว) ดีที่ได้ถุงอุ่นมือมาช่วยชีวิตไว้ ข้าวปลาก็ไม่ได้กิน แต่เพื่อน้องเจ้ทนด้ายยยยยยยยย ส่วนเด็กๆแคสสิโอเปียก็เป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่ในโอวาทกันดี บอกให้อยู่ตรงไหนก็อยู่พอมองไปจะเห็นแถวของเด็กๆยาวเป็นหางว่าวประมาณว่าข้ามจากเขาลูกนี้ไปเขาลูกนู้นได้เลย ส่วนตรงลานจอดรถก็เต็มพรึ่ดไปด้วยรถบัส(แบบรถทัวร์บ้านเรา)ที่ขนเอาแคสสิโอเปียต่างจังหวัดมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ พอใกล้เวลางานเริ่มพี่การ์ดก็ทยอยเอาเด็กๆเข้างาน ของเราได้เข้าทีหลัง ดีแต่ว่าเป็น overseas ก็เลยได้คั่นระหว่างแคสสิโอเปียเบอร์ประมาณหกพันมั้ง พวกที่อาภัพเห็นจะเป็นเด็กที่เป็น non-cassiopeia เพราะถูกลำดับชั้นไว้ต่ำสุด ได้ทำอะไรๆทีหลังสุด ได้เข้างานทีหลังคนอื่นเค้าด้วย
พอเข้างานได้ก็เลือกที่นั่งกันตาอัธยาศัย ที่ของพวกเรา(มีกันทั้งหมด 6 คน) อยู่แถวบนๆหน่อย แบบว่าเห็นน้องลางๆ พอมองเวทีแล้วก็แอบคิดว่าทำไมเวทีมันดูกระจอกงอกง่อยติงต๊องๆหยั่งงี้วะเนี่ย แถมเครื่องเสียงก็ห่วยอีก(ก็มันจัดในสนามกีฬาอ้ะ) พอเอาเข้าจริงเริ่มงาน ด้วยความที่บรรยากาศของงานมันอบอุ่นเป็นกันเอง อะไรๆก็เลยดูดีไปหมด แล้วเราเองก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากเท่าไหร่ แค่ขอได้มาเป็นส่วนหนึ่งของงานในวันนี้ก็โอเคแล้ว
งานโดยรวมนั้นวันนั้นค่อนข้างเป็นกันเอง คือไม่ได้เทความสำคัญไปให้ทงบังหมด แต่จะมีแคสสิโอเปียมาร่วมด้วยซะเยอะ คล้ายๆปาร์ตี้เหมือนชื่องาน ง่ายๆสบายๆ นานประมาณ 2 ชั่วโมง เริ่มจากน้องๆขึ้นเวทีมาก็สัมภาษณ์อะไรกันไป(ที่ป้าฟังไม่รู้เรื่อง) จากนั้นก็เป็นโชว์จากเด็กๆแคสสิโอเปีย ทีมแรกมากันสองสาวเต้นเพลง 'O' โอววววววว เต้นเก่งมาก เหมือนยูโนเด๊ะๆเลย ส่วนทีมอื่นๆก็ออกแนวฮาๆ แจมันถึงกับขำกลิ้งจนตกเก้าอี้กันเลยทีเดียว (แกล้งหนิยะ) ไฮไลท์ของงานอยู่ที่ช่วงเป่าเค้กเบิร์ธเดย์(แต่ตอนตัดเค้กน่าดูกว่า อิอิ) เรารึก็อุตส่าห์ซุ่มซ้อมร้องเพลงแฮปฯภาษาเกามาเป็นอย่างดี สุดท้ายก็มางงเอากะมัน ก็พี่เล่นให้ร้องสามรอบ รอบแรกให้ TVXQ รอบสองให้น้องเซีย รอบสุดท้ายให้แจ เล่นเอามึน 55+ และแล้วป้าก็ได้เห็นฉากหวีดของพี่มิกกะน้องเซียด้วยตาตัวเองสมใจ (และอีกหลายรอบในงานอื่น เหอๆ) ตัดเค้กกันเสร็จก็มาถึงตอนที่น้องๆจะต้องกล่าวอะไรเล็กๆน้อยๆ คนแรกเป็นน้องเซีย ตอนยืนพูดก็ดูท่าว่าจะนาน มิกกี้เลยยกเก้าอี้มาวางให้ ซึ่งเราชอบงานที่เป็นอะไรแบบนี้มากเลย มันดูจริงใจดี ไม่มีสคริปท์ ไม่มีบล็อกกิ้ง ทุกอย่างดูออกมาจากใจ เป็นกันเอง แล้วก็อบอุ่น เสียดายที่มิกกี้ไม่ได้พูดอะไรมาก คาดว่ากลัวจะซึ้งจนเสียน้ำตาอีก แต่แค่นี้ป้าก็ดีใจจะแย่แล้ว ที่สำคัญตอนนั้นมิกกี้เพิ่งตัดผมทรงใหม่มาหมาดๆ แปลกตาดี ดูเป็นผู้ใหญ่ แต่ก็ออกแนวคุณชายมาเฟียไปด้วยในตัว (เอ๊ะยังไง) มันโฮกกกกกกกกกกกกกกกก (ขออภัยที่ไม่สามารถอธิบายถึงสมาชิกคนอื่นได้ แหะ) หลังจากทงบังทุกคนพูดเสร็จก็ซึ้งกันเลยแหละทีนี้ แคสสิโอเปียก็ร้องเพลงให้ด้วย เราว่าที่ใครซักคนเคยพูดอ่ะ(ยูโนรึป่าว)ว่า 'ถ้าไม่มีแคสสิโอเปียก็ไม่มีทงบังชินกิ' ก็จริงของมันแหละ เค้ารักใคร่กลมเกลียวกันดี โอป้าก็บ้าๆรั่วๆ เด็กๆก็บ้าๆรั่วๆไม่ต่างกัน แป่ววววว
สรุปคืองานวันนั้นดีตรงความน่าประทับใจนี่แหละ เราไม่ค่อยเคยเห็นอะไรอย่างงี้เท่าไหร่ อีกอย่างรู้สึกว่างานในวันนั้นค่อนข้างไพรเวทนิดนึง สังเกตจากตอนหลังงานเลิกไปแล้วก็ไม่มีข่าวหรือรูปหรือรายการอะไรมาออก จะมีก็แค่แฟนแคม(ที่แอบถ่ายมาได้) เท่านั้นเอง
พองานจบก็ออกมาเดินเล่นรอบๆฮอลล์หนึ่งรอบ แล้วก็ช้อปของหน้างานนิดหน่อย เสร็จก็ต้องขึ้นรถไฟกลับบ้านให้ทันเที่ยงคืน สองป้ากลับบ้านไปด้วยใจระทึกเพราะคืนนี้เป็นคืนที่ประกาศผลคนที่จะได้ไปงานแจกลายเซ็นของน้องๆที่ร้าน Hot Track พรุ่งนี้ ซึ่งเราก็ไม่ได้หวังอะไรกันมากเพราะซื้อกันคนละแผ่น (target คนละคนด้วย) แต่ป้าก็แอบจิ้นนิดนึงเพราะเมื่อเช้าเพิ่งฝันว่าได้ลายเซ็นจากมิกกี้มา ฝันตอนย่ำรุ่งด้วยนะเออ (แถวบ้านเรียกหมกมุ่น) นอนรอคุณน้องโท.มาแจ้งข่าวจนหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อนซะงั้น หมดไปหนึ่งวัน วันแรกสำหรับกิจกรรมส่งท้ายปีเก่ากับทงบังชินกิ พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรโปรดติดตามตอนต่อไปฮ่ะ...
F I G H T I N G ! ! !
อยากไปเจอดงบังฯ ตัวเป็นๆที่เกาหลีอ่ะ .. ที่งานคงจะสนุกมากๆเลย .. ถ้ามีเรื่องดีๆอีกก็มาเล่าสู่กันฟังอีกนะคะ อ่านแล้วสรุกมากๆ ^^
